เริ่มจากหน้าที่ของงาน
ก่อนเติมคำบอกสไตล์ ให้ตัดสินใจก่อนว่าภาพต้องทำหน้าที่อะไร ภาพขนาดย่อต้องมีจุดเด่นที่สะดุดตาทันที ภาพสินค้าต้องแสดงคุณสมบัติวัสดุอย่างสมจริง ส่วนเฟรมเล่าเรื่องต้องสื่อช่วงเวลาที่เข้าใจได้ เขียนหน้าที่นั้นเป็นหนึ่งประโยคและใช้ประเมินทุกรายละเอียดหลังจากนั้น
สร้างฉากเป็นชั้น ๆ
อธิบายตัวแบบก่อน ตามด้วยการกระทำ สภาพแวดล้อม องค์ประกอบ แสง ชุดสี วัสดุ และลักษณะของกล้อง การแบ่งเป็นชั้นช่วยให้แก้ไขพรอมต์ได้ง่าย เพราะคุณเปลี่ยนการตัดสินใจเพียงจุดเดียวได้โดยไม่ต้องเขียนไอเดียใหม่ทั้งหมด
ใช้ภาพอ้างอิงในรูปของคุณลักษณะ
แทนที่จะขอให้คัดลอกบุคคลหรือผลงานศิลปะ ให้ระบุคุณลักษณะที่ต้องการ เช่น เส้นขอบฟ้าต่ำ ไฮไลต์ประกายมุก เงาแข็งยามเที่ยง กริดเรียบขรึม หรือพื้นผิวกระดาษตัดด้วยมือ วิธีนี้กำหนดทิศทางให้โมเดลพร้อมช่วยให้ผลงานของคุณมีความเป็นต้นฉบับมากขึ้น
ปิดท้ายด้วยเกณฑ์การตรวจสอบ
ระบุรายละเอียดที่ต้องถูกต้องและสิ่งผิดเพี้ยนที่ต้องไม่ปรากฏ ตรวจสอบกายวิภาค การสะกด โลโก้ วัตถุซ้ำ เงาสะท้อน และสิ่งรกรุงรังในฉากหลัง พรอมต์เป็นเพียงจุดเริ่มต้น การตรวจสอบโดยมนุษย์ทำให้ภาพพร้อมเผยแพร่
